Geschiedenis van Chalon (Fr)

 

 

Vorstendom Chalon

Het vorstendom Chalon was een tot de Boven-Rijnse Kreits behorend vorstendom binnen het Heilige Roomse Rijk.

Het prinsdom Chalon komt voor in de archieven van de Rijksdag en Boven-Rijnse Kreits, onder de namen Chalon, Schalaun, Kolin, etc. Historici kunnen dit vorstendom echter niet eenduidig identificeren. Deze onduidelijkheid bestond al in de zestiende eeuw.

Het huis Chalon was sinds 1203 een zijtak van het huis van de graven van Bourgondi?(de huidige regio Franche-Comt?, niet te verwarren met de hertogen van Bourgondi?(de huidige regio Bourgogne). De leden van het huis voerden soms de titel graaf van Bourgondi? zonder in het bezit te zijn van het graafschap.

     

Kasteel Ch?/font>lon in Orange ( Frankrijk )

 

Jan I van Bourgondi? bijgenaamd l?Antique, was sinds 1214 graaf van Chalon (Chalon-sur-Sa?e). In 1237 stond hij de graafschappen Chalon en Auxonne af aan het hertogdom Bourgondi?in ruil voor de heerlijkheid Salins. Hij voerde sindsdien de titels graaf van Bourgondi?en heer van Salins. Onder koning Willem werd Salins tot rijksleen verheven.

De drie zonen van Jan I uit verschillende huwelijken waren de stichters van de volgende takken van het huis Chalon:

  • Hugo van Chalon kreeg Salins. Ten gevolge van zijn huwelijk met Adelheid van Andechs-Meranien erfde hij het graafschap Bourgondi?en was in tegenstelling met zijn vader wel regerend graaf (uitgestorven 1315)

  • Jan I van Chalon-Auxerre kreeg Auxonne en Tonnerre (uitgestorven 1424)

  • Jan I van Chalon-Arlay kreeg Arlay (uitgestorven 1530).

Jan I van Chalon-Arlay voerde een pro-Duitse politiek, in tegenstelling tot de graven van Bourgondi? die een pro-Franse politiek voerden (formeel behoorde het graafschap Bourgondi?tot het Heilige Roomse Rijk). Hij verkreeg de rijksvrijheid van de koningen Rudolf en Adolf van Nassau.

Jan III van Chalon-Arlay huwde met Marie des Baux d?Orange, de erfgename van het prinsdom Oranje, zodat hun zoon Lodewijk II van Chalon-Arlay prins van Oranje werd.

Na de dood van Raimond V van Baux erfde diens dochter Marie des Baux d?Orange het prinsdom. Via haar gemaal Jan III van Chalon kwam het aan het huis Chalon en met het sterven van de laatste telg van dit geslacht, Philibert, aan diens neef Renatus van Nassau (Ren?van Chalon), de zoon van zijn zuster Claudia en Hendrik III van Nassau-Breda. Onder Ren?werd Orange als twistappel tussen keizer Karel V van het Heilige Roomse Rijk en koning Frans I van Frankrijk verscheidene malen door Frankrijk bezet. Omdat ook hij kinderloos bleef, benoemde hij zijn neef Willem van Nassau tot opvolger. Dit was in tegenspraak met de inhoud van het testament van Maria van Baux, die het vorstendom Orange in het huis Chalon had gebracht. Het vorstendom zou bij gebrek aan mannelijke erfgenamen naar de erfgenamen van haar dochter Alix van Chalon moeten gaan. Deze familie protesteerde tegen de erfrechtelijke gang van zaken na 1544 en haalde haar gelijk voor de rechtbank. Gezien de belangrijke positie van Willem de Zwijger als leider van de opstand tegen Spanje, besloten de Franse koningen dat de beslissingen van de rechtbank niet doorgezet zouden worden en lieten het vorstendom aan de Nassaus (1580-1713).

Deze Willem de Zwijger, later stadhouder in verschillende Nederlandse gewesten, werd in 1544 Prince van Oranghien en stichtte de dynastie Oranje-Nassau - maar kon pas sinds 1559 werkelijk macht over het vorstendom uitoefenen. Ook onder zijn heerschappij werd Orange meermaals bezet. Het viel na zijn dood toe aan achtereenvolgens zijn zoons Filips Willem, Maurits en Frederik Hendrik. Erfgenaam van de laatstgenoemde was Willem II, op wie in 1650 Willem III volgde. Na het uitbreken van de Hollandse Oorlog (1672) bezette Lodewijk XIV het prinsdom. Willem kreeg het bij de Vrede van Nijmegen (1678) terug, maar het werd in 1685 bij de herroeping van het Edict van Nantes wederom ingenomen. De Vrede van Rijswijk (1697) herstelde hem definitief in de prinselijke waardigheid.

Na zijn dood in 1702 brak er een opvolgingsconflict uit tussen Johan Willem Friso van Nassau-Dietz en Frederik I van Pruisen. De eerstgenoemde was - als kleinzoon van Frederik Hendriks dochter Albertine Agnes - bij testament als opvolger aangewezen. Frederik I maakte als zoon van Frederik Hendriks oudste dochter Louise Henri?te op grond van Frederik Hendriks testament echter eveneens aanspraak op het prinsdom. Ondertussen verklaarde Lodewijk XIV Orange aan de Franse troon vervallen. Het Parlement van Parijs wees het prinsdom toe aan Lodewijks pretendent Frans Lodewijk van Conti, die de Franse soevereiniteit erkende. De Vrede van Utrecht (1713) bekrachtigde deze toestand en wees wapen en titel van Oranje bovendien toe aan Pruisen.

Ook Johan Willem Friso bleef, om aan zijn claim vast te houden, de titel prins van Oranje echter voeren. Zijn zoon Willem IV kreeg hier in 1732 door een verdrag met Pruisen weer formeel het recht toe. Sinds zijn kleinzoon Willem VI in 1815 als Willem I koning der Nederlanden werd, is de titel prins van Oranje steeds toegekend aan de oudste levende zoon van de koning. V?r de grondwetswijziging van 1983 kwam de titel alleen toe aan directe erfgenamen in de mannelijke lijn. De laatste drager van de titel Prins van Oranje uit het Huis van Oranje-Nassau was de in 1884 overleden kroonprins Alexander, een zoon van koning Willem III en koningin Sophie. Toen kroonprins Willem-Alexander in 1980 door de troonsbestijging van zijn moeder Prins van Oranje werd, was de titel dus bijna een eeuw niet gebruikt. De huidige (en eerste) prinses van Oranje is sinds de troonopvolging van koning Willem-Alexander kroonprinses Catharina-Amalia, de huidige Pruisische prins van Oranje is Georg Friedrich.

 

De stamboom van de graven d' Chalon

 

1. Adalard d'Ch?ons  d'Vergy, geboren circa 730, overleden circa 763, getrouwd met Childebrand de Nivelon

 

  Ch?eau de Vergy

Kinderen:

 

2. Warin ou Guerin de Vergy  geboren in 780, overleden in  853. Hij was getrouwd met Albana d?Autun, geboren circa 790

Kinderen:

 

3. Bernard d'Ch?ons, geboren in 815, overleden in 868 in Aken. Hij was getrouwd met Luitgarde d?Auvergne, overleden in 853.

Kinderen:

 

4. Th?doric de Vergy, geboren in 830, overleden in 883, getrouwd met Bertrane de Metz, geboren in 836, overleden in 879, dochter van Budwine de Metz en Richilde d'Arles

Kinderen:

 

5.Manasses I d'Ch?on geboren 887 ? overleden 918. Graaf van Ch?on en Dijon getrouwd met Irmgard de Bourgondi?/span> , geboren in 873, overleden in 921, dochter van Boso, Koning van Provence en Ermengarde van Itali?(dochter van koning Lodewijk II van Itali?nbsp; en Engelberga van Parma. Door dit huwelijk werd hij hertog van Bourgondi? graaf van Ch?on en Dijon.

Kinderen:

 

6. Giselbert d'Ch?on, geboren omstreekd 900, overleden 8 april 956 Parijs, getrouwd met Ermengarde van Bourgondi?/span>. Hij was een zoon van graaf Manasses I (ca. 870 ? na 925) van Dijon en Ch?on, Vanaf 936 was hij graaf van Autun, Chalon, Dijon,Troyes en Beaune, en mede-hertog van Bourgondi? In 952 volgde hij zijn zwager Hugo de Zwarte op als hertog van Bourgondi? maar hij gebruikte die titel niet maar noemde zichzelf ?eerste graaf? van Bourgondi? Giselbert probeerde buiten de machtsstrijd in West-Franci? te blijven maar was gedwongen om zich in 955 bij Hugo de Grote aan te sluiten. Hij stierf zonder zoon en zijn schoonzoon Otto, getrouwd met zijn dochter Luitgarde, volgde hem op. Zijn dochter Adelheid trouwde met Robert I van Meaux.

Kinderen:

 

7. Adelheid d'Ch?on, geboren  circa 928, overleden na augustus 987, voor de eerste keer getrouwd met Robert de Vermandois, geboren circa 910, overleden op 19 juni 966, zoon van Herbert II van Vermandois en van Adelheid van Frankrijk. In 946 werd de erfenis van zijn vader zo veel mogelijk versnipperd door Hugo de Grote en werd Robert graaf van Meaux. Door zijn huwelijk met Adelheid, erfdochter van Giselbert van Ch?on, verwierf hij  de graafschappen Ch?on-sur-Sa?e, Troyes en Baume. Uit hun huwelijk zou het graafschap Champagne ontstaan. In 959 nam hij Dijon in en verdreef hij de bisschop van Troyes. In beide gevallen moest hij echter inbinden onder druk van respectievelijk Lotharius van Frankrijk en Bruno de Grote

   Adelheid d'Ch?on  Robert de Vermandois

Kinderen:

 

8. Adelheid de Vermandois, geboren  circa 944, overleden circa 987, getrouwd met Lambert d'Chalon, geboren in 930, overleden in 979

Kinderen:

 

9. Mathilde d'Chalon, geboren in 960, overleden in 1016, getrouwd met Geoffroy I de Semur, geboren in 950, overleden in 1015

Kinderen:

 

 

10. Thibaut de Semur, geboren in 990, overleden in 1065, getrouwd met Ermentrude d'Ch?on, geboren in 980, overleden in 1000

Kinderen:

 

11 Hugues II de Chalon, geboren in 1022,  overleden in 1080, getrouwd met Constance de Bourgodi?/font>, geboren in 1046, overleden in 1093

  

12. Ad?aide de Chalon, geboren in 1075, getrouwd met Guillaume II de Thiers, geboren in 1080, overleden in 1113

 

  Ch?eau de Thiers

Kinderen:

 

13. Guillaume I van Chalon, geboren in 1080, overleden in 1166, getrouwd met N.N.

Hij was de tweede graaf uit het huis Thiers in het oude graafschap Chalon. Hij was een telg uit het oudgrafelijke Bourgondische geslacht Chalon, uit de tak Thiers. Het graafschap Chalon was door zijn grootmoeder bij haar huwelijk ingebracht in het huis Thiers.

Hij volgde in 1113 zijn vader op als graaf van Chalon, nadat deze was gesneuveld op kruistocht. Hij regeerde samen met Savary van Vergy. Kort na 1113 verkocht Savary Chatelet-Chalon aan de hertog van Bourgondi?en blijkbaar tegelijkertijd alle rechten van Chalon, vanwege dat zijn kinderen geen enkel deel van Chalon zouden erven. Uiteindelijk kwam Chalon volledig in bezit van Guillaume I en zijn erfgenamen.

Kinderen:

 

14 Guillaume II van Chalon, geboren in 1095, overleden in 1174, was de derde graaf van Challon uit het huis Thiers, getrouwd met N.N.

Guillaume II plunderde in 1166 op weg van Brabant naar Itali?de abdij van Cluny en doodde daarbij verschillende monniken, en verwoestte het kasteel van Cluny waarbij hij meer dan vijfhonderd stedelingen vermoordde. Abt Stephan van Cluny deed een beroep op koning Lodewijk VII om tegen Guillaume II en zijn huurlingen op te treden. Als straf ontnam de koning hem Mont-Saint-Vincent en verdeelde dat tussen de graaf van Nevers en de hertog van Bourgondi?

Het is niet bekend wanneer Guillaume II zijn vader opvolgde. In elk geval na 1147 want toen leefde deze nog. Het enige wat met zekerheid van Guillaume II bekend is is dat hij in 1174 overleed. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Guillaume III.

Kinderen:

 

15 Guillaume III van Chalon, geboren in 1120, overleden circa 1202, was graaf in het oude graafschap Chalon. Hij was een telg uit het oudgrafelijke geslacht Chalon, uit het huis Thiers. Het graafschap Chalon was aan het huis Thiers gekomen door het huwelijk van zijn overovergrootvader met Adelheid van Chalon.

Samen met zijn moeder ging hij in de abdij van V?elay boete doen op vraag van koning Lodewijk VII van Frankrijk en verwierf Mont-Saint-Vincent terug, dat zijn vader had moeten afstaan als straf voor de plundering van de abdij van Cluny.

Op het einde van het leven van Lodewijk VII van Frankrijk sluit hij met Gerald I van M?on en Humbert IV van Beaujeu een verbond om opnieuw de kloosters te plunderen. De koning kon hen stoppen en Guillaume III  diende plechtig aan de abdij van Cluny te beloven af te zien van de heffing op varkens (porcellagiam), op voedingswaren (annonagium), op wagens (carredum), op de oogst van akkers (messionagium).

In 1189 trok hij met Lodewijk VIII van Frankrijk op kruistocht naar Jeruzalem.

Guillaume trouwde rond 1173 met <> Beatrix van Hohenstaufen, geboren in 1156, overleden in 1181, dochter van keizer Frederik Barbarossa.

     Frederick van Hohenstaufen

  Ch?eau van Hohenstaufen

Kinderen:

 

16.  Beatrix van Chalon  geboren in 1174, overleden op 7 april 1227 in Tournu,  was gravin in het oude graafschap Chalon. Zij was een telg uit het oudgrafelijke geslacht Chalon, uit het huis Thiers. Zij was de enige dochter van Guillaume III van Chalon en van Beatrix van Hohenstaufen. Zij volgde haar vader in 1203 op als gravin van Chalon.

Alhoewel zij onmiddellijk afhankelijk was van de hertog van Bourgondi? eiste Filips II van Frankrijk dat zij ook aan hem de eed van trouw zwoer.

 

Chateau Auxonne

Zij was in 1188 getrouwd met Etienne III van Bourgondi?/font>, geboren in 1170, overleden op 16 maart 1241 in Marnay, graaf van Auxonne, enige bekende zoon van Etienne II van Bourgondi? overleden in 1173 en Judith de Lorraine, op zijn beurt een zoon van Guillaume III van M?on. Dit huwelijk werd rond 1200 ontbonden, wegens bloedverwantschap.

Zij ging een tweede huwelijk aan met Guillaume van Barres, hofmeester van de koning. Haar echtgenoot trouwde na de geboorte van hun zoon Jan met Agnes, dochter van Robert II van Dreux graaf van Brienne. Hij trouwde voor de derde maal met Margaret van Oyselles. In 1226 trok zij zich terug in Tournus waar ze het jaar daarop op 7 april overleed.

 

Kinderen:

 

17..  Jan I van Chalon, geboren in 1190, overleden 30 september 1267, (bijgenaamd De Oude), Jan volgde in 1214 zijn moeder op als graaf van Chalon. Hij sloot zich met zijn vader aan bij de strijders tegen paltsgraaf Otto II uit het Huis Andechs-Meranien. Het huwelijk van zijn zoon Hugo met Adelheid van Bourgondi?maakte een eind aan deze strijd in 1231. Jan slaagde er niet in het beschermschap (garde) over Besan?n te verwerven. In 1237 stond hij de van zijn vader ge?fde graafschappen Chalon en Auxonne af aan hertog Hugo IV van Bourgondi?in ruil voor de heerlijkheden Salins (toentertijd de tweede stad van het hertogdom Bourgondi?, Belvoir, Vuillafans, Ornans, Montfaucon, Arlay, het kasteel Cl?s in Vaud, Chaussin en Orgelet. Sindsdien voerde hij de titel graaf van Bourgondi?en heer van Salins. Door de inkomsten van de zoutwinning in Salins, verkreeg Jan de nodige middelen om bijkomende gebieden te verwerven.

Jan trouwde met Laura van Commercy, geboren in 1240, overleden in 1275, dochter van Simon II Graaf van Commercy en Mathilde Vrouwe van Saarbr?ken

 

   Kasteel Arlay

De heerlijkheid Arlay was sinds de dertiende eeuw in het bezit van de graven van Chalon-Arlay. Na het uitsterven van Chalon-Arlay in 1530 kwamen hun bezittingen aan de graven van Nassau-Breda. De Nederlandse koning voert de adellijke titel Heer van Arlay. Zie Titels Nederlandse koninklijke familie.

Kinderen:

 

18.   Jan I van Chalon-Arlay, geboren in 1259, geboren op 13 februari 1315, was getrouwd met Margaritha van Bourgondi?/font>, vrouwe van Vitteaux en L'isle-sur-Serein, dochter van hertog Hugo IV van Bourgondi?

   Burg Besan?n

Jan I nam deel aan de veldtochten van de Duitse koningen Rudolf en Adolf en verkreeg van hun de rijksvrijheid, het tolrecht aan de Jougne, het muntrecht en het beschermheerschap over de abdij Sint Oyan (1288-1291). Het lukte hem om ondanks de tegenstand van de aartsbisschop van Besan?n het burggraafschap en het schoutambt van de stad Besan?n te verwerven. Hij vergrootte zijn eigen heerlijkheid Arlay en verwierf het monopolie op de harswinning in de Jura. In 1296 kwam hij in opstand tegen de bezetting van het graafschap Bourgondi?door koning Filips IV van Frankrijk. Hij onderwierp zich echter in 1301, toen zijn broer Hugo aartsbisschop van Besan?n werd. Van 1307 tot 1309 bestuurde hij in naam van de Franse koning het graafschap Bourgondi?

Kinderen:

 

19.  Hugo I van Chalon-Arlay, geboren in 1288, overleden op 2 december 1322. was getrouwd met Beatrix de la Tour du Pin, geboren in 1275, overleden op 10 juni 1347.

Kinderen:

 

20 Jan II van Chalon-Arlay geboren in 1312, overleden op 26 februari 1362, getrouwd met Margaretha de Mello. geboren in 1306, overleden op 25 december 1350

Jan II was de belangrijkste tegenstander van hertog Odo IV van Bourgondi? nadat deze in 1330 ook graaf van Bourgondi?was geworden. In 1336 kwam Jan in opstand tegen de vertegenwoordigers van de hertog, waarbij hij steun kreeg van Engeland. Hij onderwierp zich echter aan het oordeel van koning Filips VI van Frankrijk, die hem in juni 1337 tot een symbolische hechtenis veroordeelde. Jan kwam in 1346 opnieuw in opstand, waarbij hij zich verbond met koning Eduard III van Engeland op 9 oktober 1346. In 1348 bemiddelde koning Filips VI opnieuw een vrede. Jan II erfde van zijn moeder de rechten op de Dauphin? maar stond deze af aan de koning van Frankrijk. In 1352 kocht hij de heerlijkheid Sallanches.

Kinderen:

 

  • Hugo II van Chalon-Arlay, geboren in 1334, overleden in 1388, getrouwd met Blanche de Gen?e, geboren in 1326

 

  • Louis I van Chalon-Arlay, geboren in 1337, overleden in 1362, getrouwd met Margaritha van Vienne, geboren in 1336, overleden in 1399.

Kinderen:

 

21.  Louis I van Chalon-Arlay, geboren in 1337, overleden in 1362, was de tweede zoon van Jan II van Chalon-Arlay en Margaritha van Mello

Louis was getrouwd met Margaritha van Vienne. Zijn oudere broer Hugo II volgde hun vader op in de heerlijkheid Arlay. Louis was heer van Arguel en Ciuseaux. Hij sneuvelde in 1362 bij Mesembria in Bulgarije tijdens een kruistocht. Zijn zoon Jean III van Chalon-Arlay volgde zijn oom Hugo II in 1388 op in Arlay en trouwde de erfdochter van het prinsdom Oranje. Hij was een trouw dienaar van hertog Jan zonder Vrees van Bourgondi?

 
 
 

Chalon   Orange     Geneve  Chalon-Arlay 

 

  

 

Kinderen:

 

22.   Jean III de Chalon-Arlay, overleden in Parijs op 2 september 1418, heer van Arlay en Cerlier, was de eerste prins van Orange uit het geslacht Chalon. Hij was een zoon van Louis I de Chalon-Arlay, heer van Arguel en Cuiseaux en Margaretha van Vienne.

   Chateau Baux

Hij volgde in 1388 zijn oom Hugo II op als heer van Arlay en trouwde in 1388 met Marie van Baux, het enige kind van Raymond V van Baux en Jeanne van Genevois. Nadat zijn schoonvader in 1393 overleed, erfde Jan het prinsdom Oranje. Hun zoon Louis II de Chalon-Arlay zou hem opvolgen en hun dochter Maria huwde met Jan van Freiburg, graaf van Neuch?el.

Kinderen:

 

23.   Louis II de Chalon-Arlay geboren circa 1390, overleden circa 1463, bijgenaamd de Goede, was heer van Arlay en prins van Orange.

Louis was een ambitieus man. Hij probeerde de Dauphin?onder zijn gezag te brengen, maar dat mislukte. Wel wist hij zijn gebieden in oostelijke richting uit te breiden van Neuch?el tot Lausanne. In zijn pogingen om zijn macht verder uit te breiden betuigde hij de ene keer zijn loyaliteit aan de Franse koning, de andere keer weer aan de Duitse keizer of de hertog van Bourgondi? Maar dit leidde ertoe dat hij door niemand echt vertrouwd werd. Lodewijk was ook actief in de Nederlanden: in 1425 diende hij als legeraanvoerder onder Filips de Goede, toen die hertog Jan IV van Brabant ondersteunde.

Ook wordt Louis verschillende keren als graaf van Genevois genoemd, een titel waarop hij op basis van de erfenis van zijn moeder aanspraken maakte. Het lukte hem echter niet om het graafschap Genevois na de dood van graaf Amadeus VIII van Savoye oftewel tegenpaus Felix V ook daadwerkelijk in bezit te krijgen. Na een ingewikkelde en langdurige strijd besloot de Duitse keizer dat het graafschap Genevois in het bezit van het huis Savoye bleef.

   Ch?eau de Ville-Savoye

In zijn testament bepaalde Louis dat de kinderen uit zijn tweede huwelijk voorrang hadden op de kinderen uit zijn eerste huwelijk; dit leidde na zijn dood tot een jarenlange strijd tussen zijn kinderen en hun nazaten.

Louis trouwde tweemaal:

  • Jeanne de Montfaucon, dochter van graaf Hendrik II van Montb?iard en Maria van Ch?illon.

 

  • El?nore d' Armagnac, geboren circa 1423/1424, overleden op 10 december 1456 in Nozeroy, dochter van graaf Jan IV van Armagnac en Isabelle van Navarra.

Zijn zoon Guillaume VII de Chalon-Arlay, uit zijn eerste huwelijk, volgde hem op als prins van Orange.

Kinderen:

 

24  Guillaume VII de Chalon-Arlay, geboren circa. 1417, overleden op 27 oktober 1475 was heer van Arlay en ook prins van Orange.

Op 19 augustus 1438 trouwde hij met Catharina de Montfort, geboren circa 1428, overleden circa 1476, dochter van graaf Richard van Etampes en Maria van Orl?ns. In 1473 werd hij in opdracht van de Franse koning Lodewijk XI door de gouverneur van Franche-Comt?gevangengenomen. Op 15 september 1475 kwam hij vrij, nadat hij de soevereiniteit over Orange heeft moeten overdragen aan de Franse koning.

Kinderen:

 

25.   Jean IV de Chalon-Arlay, geboren circa 1444, overleden op 15 april 1502, was prins van Orange. Hij was de grootvader van Ren?van Chalon, de eerste Nassau die de titel prins van Orange voerde.

Jean IV de Chalon-Arlay  was een zoon van Guillaume VII de Chalon-Arlay, prins van Oranje, en Catharina de Montfort. Hij trouwde in 1457 te Brussel met

Jeanne de Bourbon, geboren circa 1442, overleden circa 1493, dochter van Karel I van Bourbon. Jeanne overleed kinderloos in 1493. Jean IV trouwde daarna in 1495 met

 

Philiberte de Luxembourg, dochter van Antoine de Luxembourg, Comte de Roussy, de Brienne et de Ligny en Antoinette de Bauffremont. Uit het huwelijk met Philiberte werden drie kinderen geboren:

Kinderen:

 

  •         Claudia de Chalon-Arlay, geboren circa 1498, overleden op 31 May 1521, getrouwd met        Hendrik III van Nassau, geboren op 12 januari 1483 in Siegen, overleden op 14 september 1538 in Breda, ouders van Ren?van Chalon

 

  • Claudius de Chalon-Arlay, heer van Arguel, stierf, amper een jaar oud, in 1500

 

  •         Philibert de Chalon-Arlay, erfgenaam van de bezittingen en de titels van zijn vader. Hij voerde de titel Prince d'Orange. In zijn testament wees Philibert zijn neef Ren?van Chalon aan als zijn universele erfgenaam.

 

26 Philibert de Chalon-Arlay, geboren op 18 maart 1502 in Lons-le-Saunier ? nabij Florence, overleden op 3 august. Na zijn dood werd zijn neef Ren?van Nassau die de titel Prins van Orange voerde.

Philibert was een zoon van Jean IV de Chalon-Arlay en Philiberta van Luxemburg. Hij werd na de dood van zijn vader, 3 weken nadat hij geboren was, streng opgevoed door zijn Moeder. In 1517 kreeg hij een aanbod van keizer Karel V om zich onder diens hof te scharen. Eenzelfde aanbod van Frans I van Frankrijk afslaande, nam Philibert het aanbod van Karel V met beide handen aan. Onder zijn leiding, doch zonder zijn goedkeuring, vond in 1527 de sacco di Roma plaats. Hij had het commando overgenomen van Karel III van Bourbon, die gesneuveld was tijdens de beklimming van een der stadsmuren. Na drie dagen van vreselijke misstanden door de keizerlijke troepen, gaf Philibert het sein om de plundering te stoppen. Maar de ongedisciplineerde soldaten negeerden zijn bevel en zouden de pauselijke stad nog bijna een jaar lang teisteren. In zijn testament stelde Philibert de Chalon-Arlay zijn neef Regney de Nassaou (Ren?van Nassau-Breda), kind van zijn zuster Claudia van Chalon en Hendrik III van Nassau, aan als universeel erfgenaam. Ren?van Nassau voerde na de dood van zijn oom de titel prins van Oranje en ging de naam "Chalon" gebruiken.

Vanaf 1528 was Philibert de Chalon-Arlay onderkoning van Napels. Hij sneuvelde in 1530 bij Florence tijdens de Oorlog van de Liga van Cognac en werd op 24 oktober 1530 bijgezet in de Eglise des Cordeliers te Lons-le-Saunier.

 


Huis Nassau

27.   Ren?van Chalon, geboren op 5 februari 1519 in Breda, overleden op 18 juli 1544 in Saint-Dizier, historisch en in het vroegere Frans  Ren?de Ch?on, gelatiniseerde naam Renatus de Ch?on, ook wel Reynaert van Nassau genoemd, was graaf van Nassau en Vianden, heer van Breda en de Lek van 1519 tot 1540, en heer van Corroy, Frasne en Ch?emont van 1540 tot zijn dood. Hij was stadhouder van Holland, Zeeland en Utrecht en vanaf 1543 ook van Gelre en Zutphen. Vanaf 1530 was hij prins van Orange.

Hij was een zoon van graaf Hendrik III van Nassau-Breda en In 1530 erfde hij van zijn kinderloos gestorven oom Philibert van Chalon (1502-1530), het soevereine en in naam onafhankelijke vorstendom Orange (Oranje) en een groot aantal bezittingen in het vrijgraafschap Bourgondi? (Franche-Comt? en de Dauphin? Ren?is de eerste Nassau die zich prins van Orange mocht noemen en door bezit van dit prinsdom een soevereine vorst was. Vanaf die tijd noemde hij zich "van Chalon". Hij nam ook het devies van de familie "Je maintiendrai Ch?on" over, dat hij later wijzigde in "Je maintiendrai Nassau". De Nederlandse wapenspreuk "Je maintiendrai" is hiervan afkomstig. Ren?had het prinsdom van zijn oom in principe geerfd onder de voorwaarde, dat hij de naam en het wapen zou dragen van het huis Ch?on-Orange, maar werd daarvan bij onderhands codicil alsnog vrijgesteld. Niettemin wordt hij veelal tot het huis Ch?on-Orange gerekend en is hij in de geschiedenis eerder bekend gebleven als Ren?van Ch?on, dan als ?Ren?van Nassau-Breda?.

         

Ren?van Ch?on trouwde op 20 augustus 1540 in Bar-le-Duc met Anna van Lotharingen, geboren circa 1522, overleden circa 1568.

Zij kregen een dochtertje, Maria, dat slechts drie weken oud werd en werd bijgezet in een grafkelder in de Grote Kerk van Breda. Verder bleef het huwelijk kinderloos. Wel kreeg Ren? bij een onbekende vrouw een bastaardzoon genaamd Palamedes van Chalon; hij werd geboren in 1540. Hij trouwde met Polyxena van Mansfeld. Samen kregen zij Hendrik, Margaretha en Ren? Hendrik van Ch?on trouwde met Odilia van Heu. Zij kregen nog een zoon en twee dochters; echter hun zoon Lamoraal van Chalon liet geen mannelijke nakomelingen na.

In dienst van keizer Karel V sneuvelde Ren? van Chalon tijdens het beleg van Saint-Dizier in 1544. Hij werd bijgezet in een grafkelder in de Grote Kerk te Breda. In de kerk Saint-?ienne te Bar-le-Duc is zijn grafmonument opgericht.

Ren?van Ch?on werd, krachtens zijn kort voor zijn dood opgestelde testament, opgevolgd door zijn neef Willem, die daarmee ook de titel prins van Orange van hem erfde.

 

     

     Willem van Orange, geboren op 24 april 1533 in slot Dillenburg, overleden op 10 juli 1584 in Delft, prins van Oranje, graaf van Nassau-Dillenburg, beter bekend als Willem van Oranje of onder zijn bijnaam Willem de Zwijger, en in Nederland vaak Vader des vaderlands genoemd, was aanvankelijk stadhouder (plaatsvervanger) voor de regerend heer der Nederlanden. Hij begon zijn loopbaan in dienst van de Rooms-Duitse keizer Karel V. Meningsverschillen met Karels opvolger Filips leidden uiteindelijk tot de Tachtigjarige Oorlog.

Deze oorlog had als eindresultaat dat de Noordelijke Nederlanden in 1648, bij de Vrede van M?ster, internationaal erkend werden als onafhankelijke staat. In kronieken, brieven en documenten uit de 16e eeuw wordt soms gesproken over de Opstand. Ook in de hedendaagse literatuur wordt het begin van de Tachtigjarige Oorlog veelal weer aangeduid met de (Nederlandse) Opstand.

De lijfspreuk van de prins was Je maintiendrai (Ik zal handhaven). Aan het eind van zijn leven breidde de prins deze uit: Je maintiendrai 15. de Dieu, du Roy, de mes amis et moy (Ik zal de eer, het geloof, de wet van God, van de koning, van mijn vrienden en mij handhaven). De oorspronkelijke lijfspreuk ("Je maintiendrai Chalon") was afkomstig van Oranjes erflater Ren?van Chalon, die deze later wijzigde in "Je maintiendrai Nassau".

Op 10 juli 1584 overleed Willem van Oranje als gevolg van de aanslag van Balthasar Gerards.

Willen van Oranje trouwde met:

 
  •       Anna van Egmond , gravin van Buren, Lingen en Leerdam, werd in maart 1533 geboren. Zij was de enige dochter van Maximiliaan van Egmond en Fran?ise de Lannoy en was de eerste echtgenote van Willem van Orange. De familie van Egmond was een van de rijkste familie uit Nederlanden . Op 24 maart 1558 stierf Anna. Zij was alleen maar 25 jaar. Zij werd begraven in het familiegraf in Breda.
 
  •       Anna van Saksen, geboren op 23 december 1544 in Dresden, overleden 8 december 1577 in Dresden. Ze was de tweede echtgenote van Willem van Oranje. Anna was de dochter van hertog (vanaf 1547: keurvorst) Maurits van Saksen en zijn vrouw Agnes van Hessen. Na de bepaling van de bruidsschat op 100.000 daalders werd op 24 augustus 1561 in Leipzig het huwelijk gesloten en een week later vertrok het paar naar de Nederlanden. Het huwelijk tussen Anna van Saksen en Willem van Oranje was slecht en op 14 december 1571 werd Anna gedwongen in te stemmen met een scheiding. Anna werd vervolgens krankzinnig verklaard. Haar kinderen werden haar afgenomen en de resterende tijd van haar leven bracht ze door in een dichtgemetselde kamer in het paleis van de Saksische keurvorst in Dresden. Ze stierf daar aan uitputting. Ze ligt in Mei?n begraven.
 
  •         Charlotte van Bourbon (Frans: Charlotte de Bourbon, geboren circa 1546/1547, overleden op 5 mei 1582 in Antwerpen, Ze was de dochter van Lodewijk III van Bourbon-Vend?e, hertog van Montpensier en Jacqueline de Longwy, gravin van Bar-sur-Seine. Charlotte was sinds 1575 de derde echtgenote van Willem van Oranje. In 1572 vluchtte Charlotte uit het klooster en zocht op advies van Johanna van Albret, koningin van Navarra, bescherming in Heidelberg bij de calvinistische Frederik III van de Palts (Louise Juliana, de oudste dochter van Charlotte, zou later trouwen met diens kleinzoon) en ging over tot het calvinisme. Daar ontmoette zij enkele weken later Willem van Oranje. Twee jaar later vroeg die haar via zijn vertrouweling Filips van Marnix van Sint-Aldegonde ten huwelijk. Na de eerste mislukte aanslag op Willems leven op 18 maart 1582 toen hij met een pistool in zijn wang was geschoten, verzorgde Charlotte haar man intensief. De legende wil dat ze dagenlang met haar vingers de geraakte ader heeft dicht gehouden. Hierdoor zou ze zozeer verzwakt zijn, dat ze enige tijd later bezweek. Feit is dat ze op 5 mei van datzelfde jaar aan een longontsteking overleed.
 
  •         Louise de Coligny, geboren in 23 september 1555 in Ch?illon-sur-Loing, overleden op 13 november 1620 in Fontainebleau. Ze was de vierde echtgenote van Willem van Oranje. Zij werd geboren als dochter van de vooraanstaande protestant Gaspard de Coligny en Charlotte de Laval. Zij  werd op 24 mei 1621 bijgezet in de grafkelder van Oranje-Nassau in de Nieuwe Kerk te Delft. Op 26 mei 1572 trouwde ze op 16-jarige leeftijd met de ongeveer twintig jaar oudere Charles de T?igny, een protestantse diplomaat. Nadat zowel Charles als haar vader tijdens de Bartholomeusnacht (24 augustus 1572) was vermoord, vluchtte zij naar Zwitserland. Op 12 april 1583 trouwde zij met prins Willem I in Antwerpen. Dit was het enige jaar sinds 1572 dat zij niet in rouwkleding was gekleed. Het huwelijk van Willem en Louise was politiek beladen, haar Franse afkomst maakte Louise niet erg populair in de Nederlanden. Nadat ze in 1619 tevergeefs bij haar stiefzoon prins Maurits had getracht de executie van Johan van Oldenbarnevelt te voorkomen, vertrok ze echter naar Frankrijk, waar ze tot haar dood in 1620 verbleef bij de Franse koningin-moeder Maria de' Medici.
 

Zie verder in rubriek "Nassau"

 

 

 

_______________________________________________________________________________________________________________________________

Copyright 2001 - 2017 Karigro. Alle rechten voorbehouden  |  Colofon  Privacy  |  Disclaimer